W wielu zawodach rzemieślniczych droga do prowadzenia firmy zaczyna się w bardzo podobny sposób. Najpierw jest nauka zawodu, później lata pracy przy realizacjach, zdobywanie doświadczenia i coraz większa odpowiedzialność za powierzone zadania.

W pewnym momencie pojawia się decyzja o samodzielnej działalności. Dobry fachowiec zaczyna pracować na własny rachunek, zdobywa pierwszych klientów i stopniowo buduje niewielki zespół.

Właśnie w tym momencie rodzi się nowa rola – przedsiębiorcy rzemiosła.

Nie jest to jednak rola oczywista. Większość rzemieślników uczy się jej samodzielnie, najczęściej metodą prób i błędów.

Pomiędzy warsztatem a firmą

Przedsiębiorca rzemiosła znajduje się w szczególnym miejscu. Z jednej strony pozostaje rzemieślnikiem – człowiekiem, który rozumie materiał, technologię i proces wykonania pracy. Z drugiej strony zaczyna odpowiadać za organizację firmy.

Oznacza to konieczność podejmowania decyzji dotyczących nie tylko samej realizacji, lecz także:

• organizacji pracy zespołu,
• komunikacji z klientem,
• planowania realizacji,
• zarządzania ryzykiem i odpowiedzialnością.

To przejście od roli fachowca do roli przedsiębiorcy jest jednym z najtrudniejszych momentów w rozwoju firmy rzemieślniczej.

Firma oparta na doświadczeniu właściciela

Wiele firm wykonawczych rozwija się w oparciu o doświadczenie i zaangażowanie właściciela. To on zna klientów, pilnuje realizacji, podejmuje decyzje i rozwiązuje problemy pojawiające się w trakcie pracy.

Taki model ma swoją siłę – firma pozostaje blisko rzemiosła i jakości wykonania. Ma jednak także swoje ograniczenia. W miarę rozwoju firmy coraz trudniej jest utrzymać pełną kontrolę nad wszystkimi elementami procesu.

Dlatego jednym z najważniejszych wyzwań przedsiębiorcy rzemiosła staje się stopniowe przechodzenie od firmy opartej wyłącznie na osobistym doświadczeniu właściciela do organizacji opartej na świadomie budowanym standardzie pracy.

Rzemiosło jako odpowiedzialność

Przedsiębiorca rzemiosła nie jest wyłącznie właścicielem firmy. Jest również strażnikiem jakości zawodu.

Każda realizacja – remont mieszkania, modernizacja domu czy budowa niewielkiego obiektu – wpływa na sposób, w jaki społeczeństwo postrzega pracę wykonawców. Zaufanie do zawodu rzemieślnika buduje się właśnie w takich codziennych sytuacjach.

Dlatego prowadzenie firmy rzemieślniczej oznacza także odpowiedzialność za standard pracy.

Nie chodzi wyłącznie o efekt techniczny realizacji. Chodzi również o sposób prowadzenia projektu, komunikację z klientem, kulturę pracy zespołu i dbałość o przestrzeń, która powstaje.

Od dobrego fachowca do świadomego przedsiębiorcy

Rozwój przedsiębiorcy rzemiosła polega więc nie tylko na doskonaleniu umiejętności technicznych. Obejmuje także rozwój sposobu prowadzenia firmy.

To proces stopniowego budowania:

• bardziej uporządkowanej organizacji pracy,
• powtarzalnych zasad działania,
• oraz standardu, który pozwala firmie działać w sposób stabilny i przewidywalny.

Właśnie w tym miejscu pojawia się potrzeba refleksji nad sposobem pracy oraz przestrzeni, w której przedsiębiorcy rzemiosła mogą wymieniać doświadczenia i rozwijać wspólne standardy.

Taką przestrzenią jest Klub Gaudiego.

Przedsiębiorczość zakorzeniona w rzemiośle

Przedsiębiorca rzemiosła nie jest jedynie menedżerem ani wyłącznie wykonawcą pracy.

Jest kimś pomiędzy.

Łączy doświadczenie warsztatu z odpowiedzialnością za firmę. Rozumie zarówno techniczny sens pracy, jak i organizację procesu realizacji.

To właśnie z tej podwójnej perspektywy rodzi się możliwość budowania firm rzemieślniczych, które są nie tylko sprawne ekonomicznie, lecz także oparte na trwałym standardzie pracy.

Bo rzemiosło – aby pozostać zawodem zaufania – potrzebuje nie tylko dobrych fachowców.

Potrzebuje także świadomych przedsiębiorców rzemiosła.